Flight 36... (Aerobatics Les 2...)

De vorige les was al weer van 9 augustus 2010, dus werd het weer eens hoog tijd voor een volgende les aerobatics. In overleg met Hans kon ik voor vandaag een les plannen.

Ik was eerder op de club aanwezig zodat ik alvast de walkaround en de verdere voorbereidingen kon doen. Na een kleine voorbespreking wat we zouden gaan doen deze les, stapten we in de SVN. Eerst even langs de pomp om te tanken. Er zat nog zo’n 15 liter in de tank dus besloten we om er 50 liter bij te gooien. Hans deed deze les nog even de radio zodat ik mij volledig op alle oefeningen kon storten.

Baan 06 was in gebruik. Van de toren moesten we na het bereiken van 1000 voet een rechter bocht maken naar het oefengebied boven Oud Beijerland. Van Approach kregen we een blok luchtruim tussen 2500 en FL55 om de oefeningen te doen. Allereerst de zgn ‘HASELL’-checks. De ‘H’ staat hierbij voor de hoogte: wat is het hard-deck? Het onderlevel en bovenlevel?. De ‘A’ staat voor Airframe: zijn de flaps up? Wings level en afgetrimd op 2400 rpm?. De ‘S’ voor safety: is er losse rommel? Zitten de gordels vast? Voel ik me goed?. De ‘E’ staat voor engine: Staan alle meters in het groen/goed en staat de pomp aan? De ‘L’ staat voor locatie: zitten we boven vrij van bebouwd gebied? En de laatste ‘L’ staat voor lookout: Is de omgeving vrij van ander verkeer? Dit laatste kan je heel mooi bekijken tijdens een Wing-Over. Dan heb je die oefening ook gelijk te pakken.

Na nog een paar wing-overs was het tijd voor de barrel-roll. Na m aanvankelijk een keer verkeerd ingezet te hebben, lukt deze daarna wel. Hieruit blijkt toch maar weer dat je de lessen niet te lang uit elkaar moet nemen. Ook de full-power stall is aan de orde gekomen. Vol vermogen en dan de neus optrekken, net zo lang totdat de stall-warning gaat klinken en je de buffet gaat voelen. Op uit deze stall te komen hoef je alleen maar de stick iets terug te plaatsen. Hieruit blijkt dan maar weer dat een stall niets met de vliegsnelheid heeft te maken maar juist met de stand van de stick. Dit blijkt eens te meer bij een high power steep turn. Een bocht van 60 graden met vol vermogen waarbij je steeds harder aan de stick moet trekken en uiteindelijk in een stall terecht komt. Door weer de stick iets te laten vieren en uiteindelijk weer terug te rollen krijg je de kist weer onder controle.

Uiteraard is ook de looping aan de orde gekomen. Belangrijk hierbij is dat je deze looping exact level inzet, anders wordt het een soort van kurketrekker :)

Aangezien er toch enige bewolking aanwezig was, moesten we wel kijken waar we onze oefeningen deden. Het is natuurlijk niet de bedoeling dat je halverwege de manoeuvre ineens in een dikke wolk zit. De basis van de bewolking was ongeveer op 3600 voet. De top zat ongeveer op FL 50. Om even een adempauze te nemen `speelde` ik even met de bewolking, er langs, er overheen en door een gat in de bewolking weer terug. Dat blijft toch wel heel erg gaaf en vooral erg mooi om te doen.

Deze lessen zijn best intensief. Ze vereisen erg veel concentratie en dus ook energie. En dat ga je op een gegeven moment merken. Je wordt moe en neemt steeds minder op. Tijd om weer naar homebase te gaan. Eerst nog even een Spin oefenen. De eerste trap ik eigenlijk direct er al weer uit. Nog maar een keer zodat we echt twee slagen draaien.

Op de terugweg wilde we in eerste instantie een direct base 06 aanvragen. Echter aangezien er verkeer op long final hing, konden we dat we vergeten. Het werd dus, na een `klein` schoonheidsfoutje (die ik overigens zelf boelkloedig heb opgelost), uiteindelijk een standaard circuit voor de 06. Niet helemaal tevreden zette ik de SVN weer op de grond.

Terug op de club natuurlijk nog de debriefing. Hoewel ik zelf het idee had dat het niet zo lekker ging als de vorige keer, was Hans best wel tevreden. Hij zag duidelijk vooruitgang, wat zich voornamelijk uit in rust achter de stick. Door deze rust krijg je tijd en ruimte om meer aandacht aan de oefening te geven en stel je daardoor meer eisen aan de afwerking ervan. Dan lijkt het dus dat het slechter gaat, maar feitelijk leg je voor jezelf de lat een stuk hoger, waardoor je niet direct in de gaten hebt dat je vooruitgang boekt.

Na de debriefing besloot Hans om gezellig nog een bord spagetti mee te prikken.

Lekker hoor om zo even tussen de wolken te zitten op een vrije maandagmiddag...

Helaas geen foto's of een track in Google Earth...

Tot de volgende keer...

Flight 28... (Aerobatics Les 1...)

In oktober vorig jaar heb ik op de club de unusual attitudes dag meegedaan. Zie hier het verslag. Met name het aerobatic gedeelte was toen heel erg gaaf, wat me deed besluiten om de aerobatic-cursus te gaan volgen. Mijns inziens twee vliegen in één klap: Een stuk extra vliegtechniek en een extra dimentie aan het vliegen. Gisterenavond besloot ik Hans te bellen om te vragen of hij mij vandaag de eerste les kon geven. Ik had al gezien dat de weersomstandigheden het zouden toelaten. Om 19:00 afgesproken op de club, zo gezegd... zo gedaan...

Voor de les gaf Hans mij de nodige eerste theoretische kennis en daarna samen de walkaround. Tijd om in te stappen. Terwijl ik de checklist doorliep deed Hans de radio met Delivery en de Toren. Hans zou de helde vlucht de radio doen zodat ik mij op het vliegen kon concentreren. Na Take-off werd het een direct Oud Beijerland, waar we de oefeningen zouden gaan doen.

Wat klimt die PH-SVN toch heerlijk snel. Hans adviseerde mij niet direct op snelheid te klimmen maar om toerental. Vol gas en 2500 rpm... Onze 'box' waarbinnen we onze oefeningen zouden doen zat tussen 3000 voet en FL50. Genoeg ruimte dus.

De eerste oefening was een Wing Over. Hans deed m eerst voor waarbij ik mee moest voelen met de knuppel. Daarna was het mijn beurt. Eerst het toestel in een klim, daarna aanrollen en vasthouden. Belangrijk is dat je voor je blijft kijken en de neus in de gaten blijft houden. Op het moment dat de neus door de horizon gaat vallen terugrollen en iets verder weer doorrollen. Daarna de stick weer neutraal, en als de boxht dan mooi is uitgevoerd zit je weer op dezelfde hoogte, alleen in tegenovergestelde richting.

De volgende manoeuvre was de Barrel roll. In dit geval de neus omhoog trekken en daarna volledig aanrollen en vast houden tot je weer level bent. Het mooie van de barrel roll is dat je gedurende de gehele manoeuvre netjes in je stoel gedrukt blijft zitten.

De volgende stap was de ailleron roll. Feitelijk maak je hier een volledige omwentelijn om de lengte as. Wat je hier wel moet compenseren is het hoogte verlies bij het rollen. Dus eerst aan de knuppel trekken en wanneer je op z'n kop vliegt dan moet je de stick drukken. Daar moet je dus wel even bewust bij nadenken, ook een klein beetje voeten is hier nodig.

Hans was best tevreden over de manoeuvres die ik uitvoerde. Tijd voor de looping. Eerst aanduiken tot een snelheid van 120/130 knopen en daarna de stick flink trekken. Hier doen de G-krachten hun werk. De manoeuvre levert al vlug zo'n 4G op. Mijn looping kwam tot 3G en dat vond ik nogal wat. Hier moet je wel even met het gas 'spelen' ten eerste om voldoende vermogen te hebben om de kist over de top te krijgen en daarna minder vermogen om niet te veel toeren te krijgen. Geweldig!!!

Verder heb ik ook nog even 'geroken' aan de chandelle. Zeg maar een halve wingover waarbij je op het hoogste punt de kist recht rolt en in tegengestelde richting verder vliegt. Deze ging nog niet zo lekker, maar dat komt vanzelf wel.

Ook hebben we nog even de unusual attitudes aangehaald en dan met name de het herstel hieruit. Zo deden we de high power stall, een stall met wingdip en een spin met twee rolls... Elke manoeuvre kreeg ik netjes weer gecorrigeerd. Geeft toch wel direct een zekerder gevoel...

Met al deze nieuwe info vond ik het wel even welletjes zo en gaf ik aan Hans aan dat het welletjes was zo. De leercurve was op, ik merkte aan mezelf dat ik het niet meer verder opnam. Hans meldde ons gereed bij Approach waarna we direct naar de euromast konden vliegen. Met een heerlijke snelheid van 130 knopen gleden we terug naar 1500 voet. Via een cross in the middle righthand 24 zette ik de SVN iets harder dan ik gewend ben weer op de grond.

Terug op de club de debriefing om alles nog eens door te nemen. Hans was tevreden, zeker voor deze eerste les.

Les twee gaat er zeker komen. Geweldig om ook zo te kunnen vliegen. Eigenlijk zou elke vlieger hier iets aan moeten doen. Zo weet je ook wat je moet doen als je daadwerkelijk een keer in een situatie komt...

Tot de volgende keer...